Geluisterd: Jade Bird – Jade Bird

‘The environment’s changing, politically we’re fucked’

Geluisterd: Jade Bird – Jade Bird

Tekst: Kees Schepel

Jade Bird, 21 nog maar, opgegroeid in Engeland, Duitsland, Wales. Getoerd met Brent Cobb. Al bij Jools Holland op televisie geweest. Een EP in 2017, Something American. En nu een vol album, Jade Bird, deels geproduceerd door Simone Felice. De pers gehaald met de opmerking dat zij Ryan Adams uit al haar playlists verwijderd heeft vanwege zijn met name tegenover vrouwen hufterig gedrag. Gezegend met een stem waar meester producer Tony Visconti zodanig over te spreken was dat hij dat gerust van de daken wilde schreeuwen. Die stem is inderdaad krachtig en helder, en zij kan ontegenzeggelijk een aardig liedje schrijven. Het had wat mij betreft allemaal iets minder gelikt mogen zijn, maar dat kan aan mij liggen. De songs suggereren een hoop levenservaring die zij nog niet echt kan hebben. Daarvan zegt zij zelf dat zij in haar leven toch de nodige dingen heeft meegemaakt, met gescheiden ouders en grootouders, een moeder met wat ‘tricky’ relaties. En dat ze daardoor dingen gezien heeft waardoor zij heel snel volwassen werd. Delen daarvan heeft zij in haar songs gebruikt. Dat gelikte waar hier boven sprake van is, zorgt er wel voor dat je na het beluisteren van dit album achter blijft met een positief gevoel, klaar voor een volgende dag. Misschien niet himmelhoch jauchzend maar zeker niet zum Tode betrübt. Zelf zegt zij hierover: “I’m an incredibly positive person,” says Jade. “Because the facts are we’re all fucked. The environment’s changing, politically we’re fucked. Great. But people who work in the arts are supposed to believe in magic, that’s your job: to believe in magic. To believe that imagination can exceed problems… I want people to have hope for a future.”

http://www.jade-bird.com/