Gezien: Mandolin Orange

Waar/wanneer: Doornroosje Nijmegen, 3 februari 2018

Tekst: Kees Schepel      Beeld: Peter van Riel

Mandolin Orange, het klinkt als een gedicht. Rustig, ingetogen en kalm. Geen schreeuw om aandacht, maar een dromerige en weloverwogen verzuchting. Tijdens het concert verontschuldigt zangeres/violist/gitarist Emily Frantz zich quasi grappend voor hun kalme en ‘saaie’ muziek, en nodigt zij iedereen uit om meteen na afloop mee te gaan dansen bij het in de Grote Zaal aantredende Broederliefde… Nergens voor nodig; het concert dat Mandolin Orange in de goed gevulde Kleine Zaal gaf was meer dan de moeite waard. Met z’n tweetjes (Emily Frantz en Andrew Marlin (zang, gitaar en mandoline)), slechts in de toegift aangevuld door voorprogramma The Dead Tongues (Ryan Gustafson) weten  ze een vol geluid neer te zetten. Beheerst en zelfverzekerd. En dat het niet luid en stampend is wat ze maken doet niet af aan de passie waarmee ze hun muziek brengen.

Het duo uit Chapel Hill, North Carolina, heeft hier inmiddels een trouwe schare fans opgebouwd. En die bestaat niet alleen uit de hier te lande bij dit soort muziek gebruikelijke mensen van tenminste middelbare leeftijd. Er waren zowaar ook heel wat jongeren.
Andrew Marlin vertelt dat hij als puber vooral gitarist was en wilde zijn. De bandjes waar hij in zat speelden vooral rock. Hij kwam pas echt in aanraking met bluegrass, folk en country in een kroeg in Chapel Hill. Daar maakte hij ook kennis met de mandoline, en met Emily. Die, op haar beurt, geschoold was als klassiek violiste. Overigens: inderdaad, er was ooit een oranje mandoline, maar dat was uiteindelijk ‘a piece of shit’.
Andrew Marlin is de songsmid van de twee. Verwacht van hem geen al te autobiografisch onderzoek. Liever zoekt hij een thema of een verhaal, en zoekt daar de relevantie met het hier en nu in. Het is ook vaak zijn stem die vooral op de voorgrond treedt, fraai aangevuld door Emily’s ondersteunende vocalen. Waar zij het voortouw neemt blijkt ook dat bepaald geen straf overigens.

In gesprek en op het podium is dit een ‘goed stel’. Vriendelijke, open mensen, met een passie voor de muziek, hun muziek, en minder bezig met imago of maniertjes. Heerlijk, verfrissend.

 

 

CD Blindfaller – Yep Roc Records

www.mandolinorange.com