Citizens by choice: de betekenis van The Oath of Allegiance

Het Amerikaans staatsburgerschap krijg je niet zomaar. Het begint allemaal met het invullen van formulier N-400, de aanvraag voor naturalisatie. Het heeft alleen zin om dit formulier in te vullen als je minimaal achttien jaar bent, de afgelopen vijf jaar onafgebroken in de Verenigde Staten hebt gewoond en goed Engels kunt lezen, spreken en schrijven. Verder moet je een persoon zijn van good moral character.

Interview
Je vult het formulier in, je achtergrond wordt gecheckt en je moet je vingerafdrukken laten nemen. En dan is er nog het interview, waar je Engels wordt gecontroleerd en je kennis getest van de Amerikaanse geschiedenis en staatsvorm. Hierop kun je je goed voorbereiden. Er worden namelijk tien vragen gesteld uit een lijst van honderd. Bij zes of meer goede antwoorden ben je geslaagd. Er zijn vragen bij over de grondwet, de Onafhankelijkheidsverklaring, maar ook over slavernij, de First Nations, Martin Luther King en 9-11.

Vlaggetjes

Ben je hiervoor geslaagd dan volgt een uitnodiging voor de Naturalization Oath Ceremony. Dit is een bijzondere gebeurtenis, of het nu in een stadion is met honderden mensen of in een intieme zaal in een klein gemeentehuis. Op de stoelen liggen steevast de Amerikaanse vlaggetjes al klaar. De mensen zien er allemaal keurig uit, hebben hun beste pak of jurk aangetrokken. Dat moet ook wel, want jeans, een korte broek en slippers zijn niet toegestaan. Een beetje zenuwachtig zitten ze bij elkaar. Op de tribune zit de familie met de camera in de aanslag.

Amerikaans staatsburgerschap


Applaus

Een voor een worden de landen opgeroepen, op alfabetische volgorde. Er kunnen op zo’n dag wel vijftig verschillende nationaliteiten bij elkaar zijn. Wordt jouw land van herkomst genoemd, moet je opstaan. Steeds wordt er door de aanwezigen hard geklapt. Alle uithoeken van de wereld komen voorbij: Nigeria, Bangladesh, Australië, Polen, Burkina Faso, Jemen en Saint Kitts en Nevis. Dan is het tijd voor de Oath of Allegiance, de Eed van Trouw, die al bestaat sinds 1790. De ambtenaar zegt: “Raise your right hand and repeat after me: I hereby declare on oath...” De aanwezigen zeggen hem zin voor zin plechtig na.

Amerikaans staatsburgerschap


Trouw aan de vlag

Voor de eedaflegging wordt het volkslied gezongen en de Pledge of Allegiance to the Flag afgelegd, de belofte van eeuwige trouw aan de vlag. Deze belofte zullen de nieuwe staatsburgers nog vaker afleggen, want veel officiële bijeenkomsten in de VS beginnen hiermee. Ook wordt deze elke ochtend door miljoenen schoolkinderen opgezegd bij het begin van de dag. De belofte werd in 1892 geschreven door de socialistische minister Francis Bellamy en vanaf 1942 gebruikt door het Congres. In de loop der tijden zijn er kleine wijzigingen in aangebracht, zo werd in 1954 ‘under God’ nog toegevoegd, maar sinds die tijd is hij onveranderd: “I pledge allegiance to the Flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one Nation under God, indivisible, with Liberty and Justice for all.”

Felicitatie

Na afloop van de eedaflegging is er een van tevoren opgenomen felicitatiespeech van de president. Hij benadrukt daarin dat het staatsburgerschap niet alleen rechten en privileges met zich meebrengt, zoals het recht om te stemmen, maar ook bepaalde verantwoordelijkheden. Jury Duty bijvoorbeeld, het betalen van belasting, het verdedigen van het land en het actief deelnemen aan de gemeenschap. De natie wordt niet bij elkaar gehouden door ras of religie, maar door gedeelde waarden als vrijheid en gelijkheid. Het staatsburgerschap is de rode draad, die alle Amerikanen met verschillende achtergronden bindt.

Foto’s: Shutterstock